Çeşmenin su haznesi top, mermi ve ayyıldızlarla süslenmiştir. Şebinkarahisar ilçe meydanında bulunan İstiklal Çeşmesi Şebinkarahisarlıların buluşma yeridir.

Şebinkarahisar Dut Pekmezi

Şebinkarahisar dut pekmezi, Giresun İli Şebinkarahisar İlçesinde yoğun olarak yetişen ve yöreye özgün; Gölayağı, çiğitli ve balaban çeşitleri bulunan beyaz dutlardan elde edilir. Gölayağı olarak bilinen çeşit sofralık ve çemiç ( dut kurusu ) olarak tüketilmektedir. Çiğitli olarak bilinen çeşit   genelde pekmez ve pestil yapımında kullanılmaktadır.

Şebinkarahisar Dut Pekmezinin Yapılışı

Haziran ve Ağustos ayları arasında temiz örtülere ırgalanan dutlar, yaprak ve harici maddeler ayıklandıktan sonra örtülerden toplanan dutlar büyük dut kazanlarına aktarılır, kazanda bulunan dutlar ezilerek hazırlanan ocaklarda isi az olan ardıç ve meşe gibi odunların ateşinde kaynamaya bırakılır, kaynayan dutlarlar saplılarla taştan oyulmuş çağların üzerine konulan süzme sepetlerine aktarılır üzerine ağırlık koyarak süzme işlemi yapılıp dut posası ve şırası ayrılır. Süzülen şireler şira kazanlarına aktarılıp tekrar kaynamaya bırakılır, pekmez kaynatılırken şıra bir seferde kaynatılır, şıra kaynatıldığında kaptaki eksilme yeni şıra ile doldurulmaz, kaynama esnasında temiz bir bezle pekmeze is bulaşmaması için kazanın kenarları sık sık silinir. Dut şırası kaynatıldıktan sonra bacalara düzülen topraktan yapılmış pekmez canaklarına azara azar bölüştürülüp üzerleri ince tüllerle kapatılıp güneşe bırakılarak koyulaşması ve kıvam alması beklenir, Şebinkarahisar dut pekmezine koyu rengini ve kıvamını veren işlem tamamen doğal ortamda güneşte bekletilmesidir... (Daha)

Beyinin hası 13.000 akçadır. Livasında 32 Zeamet, 94 Tımar vardır. Paşası askeriyle 2000 kadar askeri olur. Paşasının senede 40 kesesi olur. Nice kereler arpalık olarak 3 tuğla vezirlere ihsan olmuştur. Hatta burası Ahısha veziri Sefer Ağa' ya verilmekle onun adımı ve silahlısı derviş Ağa buradan ellibin kuruş aldı derler. Yüzelli akçalık şerif kazadır. Kadısına senede Dört bin kuruş has olur. Şeyhülislamı, nakibüleşrafı, ayan ve eşrafı vardır. Sipahi Kethüda-yeri taban Ahmet Ağa' dır. Yeniçeri Serdarı, Subaşısı, Müftüsü, Kapan Emeri, Kale Ağası, Yüzelli kadar tımarlı kale neferleri vardır.  (Daha)

Atatürk'ün Şebinkarahisar'a gelişi; Alışılmış yurt gezilerine devam eden Atatürk Erzurum'da bir deprem olması dolayısı ile Erzurum'a gitmiş, dönüşte Şebinkarahisarlı halkın daveti üzerine 11 Ekim 1924 Cumartesi günü Erzincan'dan hareket ederek gece oldukça geç vakitlerde Şebinkarahisar'a gelmiştir.

Atatürk'ü Vali Abdurrahman Bey ile Belediye Reisi Rıza Bey, Suşehri'nde karşılamışlar, oradan birlikte şehre girmişlerdir. Atatürk Şebinkarahisar'a girişinde top atışlarıyla ve coşkulu bir kalabalık tarafından sevgi gösterileri ile karşılanmış, sokaklar ve kale meşalelerle donatılmıştır. Ertesi gün 12 Ekim 1924 pazar günü Belediye Başkanlığı, Halk Fırkası Başkanlığı, Türk ocağını, Alay Komu tanlığını ve Orta Okulu ziyaret ederek Orta Okul merdivenlerinde birer hatıra fotoğrafı çektirmiştir. Türk Ocağını ziyaretinde, ocağın imkansızlığı karşısında kendisinden özür dilenmiş, Atatürk burada yaptığı konuşmada: " Ben bu şehri çok beğendim. Sevgimin temadisine alem olmak üzere Şark-ı Karahisar adını Şebinkarahisar olarak tashihini teklif ediyorum. Şab'ı başta olmak üzere Fatih Sultan Mehmet Hanların otağ kurduğu bu topraklar içinde daha neler varsa ele alınmak, tarihen olduğu kadar da iktisaden de bu şehri ileri götürmek vazifemiz olmalıdır. Sürekli yangınlar görmüşsünüz, memleketiniz bir harabeye dönmüş fakat esef etmeyin, şu tek gözlü mütevazı ocağınızda derin bir samimiyet, geniş ve anlayışlı bir kültür buldum. Kalkınacaksınız, mes'ut olacaksınız. Türk ocakları dekorlarla ölçülemez. Türk'ün bu şan ocakları sönmez alevlerle ilelebet tütecektir ve bu harabeler bir gün birer mamureler haline gelecektir." diyerek ocak defterini imzalayarak... (Daha)

Kurşunlu Camii, Şebinkarahisar İlçesi Taş Mahallesi Kurşunlu Semtinde yer alır.

Caminin Harime giriş kapısında ki kemer dilimlerinde bulunan 4 satırdan ibaret inşa kitabesine göre Kurşunlu Camii inşası 5 yıl sürmüş ve 1586  yılında yapımı tamamlanmıştır.

Kurşunlu Camii, Şebinkarahisar'ın ileri gelenlerinden Allah Kulu diye bilinen bir Şebinkarahisarlı hayırsever tarafından yaptırılmıştır.

Kurşunlu Camii Osmanlı devletinin klasik uslupta karakteristik cami şemasına uygun olarak yapılmıştır, Osmanlı mimari sinin tipik özelliklerini taşımaktadır, üç kubbelidir, bir son cemaat yeri ve tek kubbe ile örtülen haremden meydana gelmektedir.

Küçük boyutlu son cemaat yerinde minare sol tarafa yer almaktadır ve üç kubbe ile örtülmüştür. Kurşunlu Camii mihrap ve minberi ilk yapıldığı  zamanlardaki haliyle günümüze  kadar gelmiştir. 19. Yüzyılda da yapılan tamirle bu günkü görünümünü alan Kurşunlu Camii en son 1986 yılında restore edilerek günümüzde halen kullanılmaktadır. (Daha)

Tarihi Licese Kilisesi Şebinkarahisar'ın Asarcık Köyü Licese mahallesinde bulunur. 18. yüzyılın ortalarında 1874 – 1887 tarihleri arasında inşa edildiği tahmin edilmektedir.

Ortodoks Kilisesi olarak kullanılan kilise yapı olarak; iki katlıdır, tek merkez kubbesi vadır, 3 apsisli, haç planlı, tamamen kesme taşlardan yapılmıştır, anıtsal bir ana giriş kapısı vardır, kuzeyinde bir başka çıkış kapısı mevcuttur. Ana kapıdan içeri giriş yapılınca sağ ve sol tarafta bulunan merdivenlerle üst kata çıkılır, girişin sol tarafında dışarıda köşede kiliseye bitişik bir çan kulesi vardır.  İçeriden kiliseyi iki adet paye ile dört adet yuvarlak taş sütun taşımaktadır. Kilisenin kuzey ve güney cephelerinde üçer tane, girişin sağ ve sol tarafında birer, apsislerde ise küçük dikdörtgen pencerelere yer verilmiştir.

Çatı oluklu alaturka kiremit ile kaplanmıştır ancak ilerleyen zamanlarda çinko saçla kaplanmıştır, çatının ortasında tek bir kubbe, diğer yerlerde kırma çatı kullanılmıştır. Günümüzde Kilise kaderine terk edilmiş içi ve çatışı harap olmuştur.

Şebinkarahisar Fatih Camii, Osmanlı İmparatorluğu döneminden kalmadır. Fatih Sultan Mehmet Otlukbeli Savaşını kazandıktan sonra Şebinkarahisar’a geldiğinde, bu gelişinin anısı olarak bir cami yapılmasını emretmesi üzerine Fatih Camii yapılmaya başlanılmış ve yapımı 5 yıl sürmüştür.

Ahşap olarak yapılan cami tarihinde iki defa büyük yangın görmüştür, birinci yangından sonra onarılmış fakat 1886 tarihinde ki ikinci yangında tamamen yanarak yok olma noktasına gelmiştir. Mutasarrıf Resih Paşa ve Defterdar Mahmut Nedim’in öncülüğünde 1888 tarihinde Şebinkarahisar halkından da yardım alınarak şimdiki Fatih Camii yeniden yapılmıştır, dikdörtgen planlı ibadet mekânının üzeri altı kubbe ile örtülmüş ve böylece Osmanlı mimarisindeki ulu cami plan tipi burada uygulanarak inşa edilmiştir. Kitabeleri olmadığından yandıktan sonra yeniden yapılışı ve banisi ile ilgili bilgiler karanlıkta kalmıştır... (Daha)

Atatürk Evi ve Müzesi Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk’ün 11 Ekim 1924 de Şebinkarahisar’ı ziyareti esnasında bir gece kaldığı geleneksel Şebinkarahisar evlerindendir. Evin gerçek sahibi Tüfekçizade Mustafa Ertem’dir. İlçenin merkezinde bulunan ev ahşaptan yapılma olup iki kattan oluşan sade bir binadır.

Evin iki yana eğimli çatısının altında köşk odası vardır, evin önü çıkmalı üçgen alınlıklıdır, mahalli yapı malzemesi kullanılmıştır, 10 adet taş basamaklı merdivenin bulunduğu ana giriş kısmından iki kanatlı ahşap bir kapı ile içeri girilmektedir. İkinci katın üzerinde yarım kat halinde ki ön cepheden görünmeyen çatı katı mevcuttur. Bu çatı katına da ikinci kattan dönerli ahşap bir merdivenle çıkılmaktadır... (Daha)

Şebinkarahisar Meryem Ana Manastırı, Hristiyanlığın ilk yayılmaya başladığı tarihe ait bir kaya tapınağıdır.

 (Daha)

Şebinkarahisar Kalesi’nin kuzey eteklerinde yer alır. Taşhanlar XVII. (17) Yüzyılda Şebinkarahisar Sipahi Reisi olan Taban Ahmet Ağa tarafından yaptırılmıştır.

Şebinkarahisar Kalesi ve Orta Mahalleye giden yolun her iki tarafında yer alır. Yeri kara taştan, kemerli, kâgir bir yapı olan bedestenlerin hepsi iki katlı idi, ayrı, ayrı giriş çıkış kapıları mevcuttu, ortalarında ışık alabilmeleri için delikler vardı, bedestenin tam ortasında ise bir avluya yer verilmiştir. Kuzey cephesinde dışarıya dönük beş adet kemerli dükkânların olduğu kısım bulunmaktaydı... (Daha)

1860 tarihi, Ermeniler için Milliyetçilik hareketleri cereyanlarının kuvvetle yayıldığı dönemin başlangıcıdır. 1860’lardan sonra İmparatorluğun zayıflaması ve dış tahriklere paralel olarak Ermeni Cemiyetleri birbiri peşi sıra kurulmaya başlamıştır. 1860 da Hayırsever Cemiyeti, 1870 – 1880 yılları arasında, Araratlı, Okul Sevenler, Doğulu, Kilikya Milliyetçi Kadınlar Cemiyeti ve Ermenistan’a Doğru Cemiyeti kurulmuştur. 1887 yılında Kafkaslı Ermeni’lerden Avedis Masar bey ve karısı Maro tarfından Marksist Hınçak Komitesi, 1893 Sason isyanı, 1895 Babıali Gösterisi, 1895 yılında Zeytun isyanı, 1 Haziran 1896 yılında Van isyanı, 1904 İkinci Sason İsyanı birbirini izlemiştir. 23 Temmuz 1908 Meşrutiyetin ilanından sonra komite faaliyetlerinde bir sükûnet görülmüştür. Bu sükûnet 1914 I. Dünya Savaşına kadar devam etmiş, savaşın başlamasıyla birlikte komitelerin faaliyetleri hızla artmış tertipli ve sitemli isyanlar birbirini izlemiştir. Yoğun şekilde Ermeni’lerin bulunduğu Şebinkarahisar’da bu isyanlardan nasibini almıştır.

 (Daha)

Şebinkarahisar Kalesi İlçenin güney ve güneydoğu yönünde Hacıkayası diye isimlendirilen bazalt bir tepe üzerinde yükselir. Karahisar kalesi, iç ve dış kale olmak üzere iki kısımdan oluşmaktadır.

Kale üzerine oturduğu toprak zeminden 200 - 450 metre yüksekliktedir. Kalenin batı yönü nispeten çıkışa elverişli, diğer yönleri ise uçurumdur. Dış kale ve iç kalenin batı ve güney bölümünde 21. yy. başlarına kadar yetmiş kadar ev mevcuttu.

1915 Ermeni isyanı ve ondan sonraki zamanlarda evler ve cami tamamıyla tahrip edilmiştir. 1920’lerden sonra define arayıcıları nedeniyle temellerde ortadan kaldırılmıştır. Kule denilen iç kale yüksek duvarlardan ve surlardan oluşmuştur. Burada üç katlı bir saray ve kaya içerisine oyulmuş bir zindan mevcuttur...

 (Daha)

Şebin Cevizi, Şebinkarahisar İlçesi kökenli bir ceviz çeşidir. Kıyı bölgeleri hariç, ceviz yetişen tüm yörelerde yetişir. Özellikle geç donların görüldüğü yerlere tavsiye edilir. Çok verimlidir meyve salkımı 2-4'lü olur. Oval bir meyve yapısına sahiptir.

İnce kabuklu, kabuktan kolay ayrılır. İçi dolgun, Çeşidin orjinindeki ortalama meyve ağırlığı 9,40 - 12 gr, iç randımanı % 63 - 67, yağ içeriği % 69 - 40, protein % 17 olarak belirlenmiştir. Çiçekleri ( homogamous ) kendine verimlidir. Bilecik, KR-2 (Y-1) çeşitleri ile tozlanır. Şebin cevizi kendi yöresinde Şebinkarahisar'da Eylül ayı sonlarında hasat edilmektedir.

 (Daha)

Şebinkarahisar Meslek Yüksek Okulu,1997 yılında Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Mikrobiyoloji Anabilim Dalı Öğretim üyesi Şebinkarahisarlı Prof. Dr. Mustafa Zahir Bakıcı'nın katkılarıyla Sivas Cumhuriyet Üniversitesi'ne bağlı olarak açılmış olup, 1998 yılında ilk öğrencilerini kabul ederek şuan öğretmen evi olarak kullanılan binada Elektrik ve Gıda Teknolojileri olmak üzere iki programla eğitim-öğretime hayatına başlamıştır.

İlerleyen zamanlarda tamamen yöre halkının ve gurbetçilerinin katkılarıyla kısa sürede yaptırılan 4 katlı A ve B blokları yeni hizmet binası 2001-2002 eğitim - öğretim yılında hizmete girmiştir. Sonraki yıllarda okul bünyesine eklenen diğer programlarla program sayısı 18'e ulaşmıştır. 2004 yılında yapılan 1.000 m2'lik C blokta laboratuar ve atölyeler bulunmaktadır. 2006 yılı içerisinde Şebinkarahisar MYO 17.03.2006 tarih ve 26111 Sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5467 Sayılı kanunla, 2809 Sayılı Yükseköğretim Kurumları Teşkilatı Kanununa eklenen yeni ek maddelerle kurulan Giresun Üniversitesi Rektörlüğüne bağlanmıştır. Okul 18 derslik, 1 konferans salonu, 3 bilgisayar Laboratuarı, Radyo Tv Uygulama stüdyosu, Teknik Resim Salonu, kantin ve öğretim elemanları odalarından oluşan ana bina ile içerisinde Elektrik-Elektronik, Gıda Teknolojisi, Makine, Tekstil, Mobilya ve Dekorasyon atölye ve laboratuarlarını bulunduran Atölye/Laboratuar binasından oluşmaktadır. 47 Akademik, 19 idari personel olmak üzere okulun toplam 66 personeli mevcuttur. Basketbol ve voleybol sahası da okulun kampüs alanı içerisinde yer almaktadır. (Daha)